Letra original / traducida
Furra Furra
Furra, furra, fandangoa,
hortxe duzu fandangoa
geure gustokoa.
Gaur goizean jeiki naiz
suerte onean,
tanke bat topatu dut
neure kafesnean;
ez dakit zer daukagun
bake ala gerra
bainan nik badaezpadan
egin dut puzkerra.
Zerbait egitekotan
zuzen eta artez
zorri bat garbitu dut
ur pistola batez,
orain galdurik nago
beldurrez beteta
muniziorik gabe
gelditu naiz eta.
Neure arma bakarra
dut akordeoia,
hauspoari eraginez
dirudi leoia;
eskua jaten badit
on egin dezaion
Cervantsei holakorik
gertatu zitzaion.
Eta orain banoa
berriro ohera,
bila ez badatozkit
lolo egitera;
bihar ikusiko da
zer dagoen berri,
jakintsuenak ere
ezin du igerri.
Furra Furra
Furra, furra, fandango,
ahí tienes el fandango
a nuestro gusto.
Esta mañana me he levantado
con buena suerte,
he encontrado un tanque
en mi café con leche;
no sé qué tenemos
paz o guerra
pero yo por si acaso
me he tirado un pedo.
Por hacer algo
recto y con arte
he limpiado un piojo
con una pistola de agua,
ahora estoy perdido
lleno de miedo
sin munición
me he quedado.
Mi única arma
es el acordeón,
soplando el fuelle
parece un león;
si me come la mano
que le aproveche
a Cervantes algo así
le sucedió.
Y ahora me voy
de nuevo a la cama,
si no vienen a por mí
a dormir la siesta;
mañana se verá
qué hay de nuevo,
ni el más sabio
puede adivinarlo.